ماده1- در این آیین نامه اصلاحات زیر در معانی مشروح زیر به کار می روند:
الف- سرمایه گذاری خطرپذیر : سرمایه گذاری است که در معرض خطر یک و یا همه موارد زیر باشد:
1- خطر ناشی از ناکامی در فرآیندهای تجاری سازی تکنولوژیها یا محصولات حاوی فن آوری نوین.
2- خطر ناشی از سرعت بالای تحولات در فن آوریهای نوین.
3- خطر ناشی از شرایط تحریم.
4- خطر ناشی از عدم دسترسی به فناوری و دانش لازم طی انجام طرح مطابق با پیش بینی های اولیه.
ب - شرکت جدید (start-up ) : شرکتی که از تاریخ ثبت آن در اداره ثبت شرکتها کمتر از سه سال سپری شده باشد.
پ - صندوق یا شرکت سرمایه گذار خطرپذیر: صندوق یا شرکتی که در شرکتهای جدید و شرکتهایی که در صدد توسعه یک محصول یا خدمات جدید در حوزه صنایع نوین می باشند، سرمایه گذاری خطرپذیر می نماید.
ت – صنایع نوین : صنایع الکترونیک ، بیوتکنولوژی ، مواد نو ، لیزر و اپتیک نرم افزار و هوافضا و نانوتکنولوژی .
ث – واگذارنده اعتبار : مجری طرح کمک به توسعه صنایع نوین .
ج – بانک عامل : بانکی که اعتبارات موضوع این آیین نامه را از طرف واگذارنده اعتبار در قالب قرارداد عاملیت در اختیار متقاضیان معرفی شده از طرف واگذارنده اعتبار قرار می دهد.
ماده2 – اعتبارات این طرح در قالب قرارداد عاملیت توسط بانک عامل به صورت تسهیلات سرمایه گذاری خطرپذیر و یا کمک بلاعوض در چارچوب مفاد این آیین نامه ، در اختیار بخش خصوصی و تعاونی فعال در صنایع نوین قرار می گیرد.
تبصره – واگذارنده اعتبار مجاز است در ازای خدمات بانک مانند تنظیم و انعقاد قراردادها ، چگونگی بازپرداخت اصل و سود وجوه و تسهیلات اعطا شده ، نظارت بر مصرف وجوه و تسهیلات ، وصول مطالبات ، بیمه تسهیلات اعطا شده و سایر موارد مرتبط حداکثر یک درصد (1%) از اعتبار موضوع قرارداد عاملیت را بعنوان کارمزد به بانک عامل پرداخت نماید.
ماده3 – بانک عامل موظف است حسابهای مربوط به وجوه اداره شده موضوع این آیین نامه را به صورتی نگهداری نماید که در هر زمان اطلاعات مربوط به مصرف آن به تفکیک طرح ها ، اصل و سود تسهیلات اعطایی و اقساط معوق و میزان وجوه اداره شده و مانده اعتبارات قابل تحصیل باشند.
ماده4 – شرکتهای استفاده کننده از تسهیلات باید حداقل بیست درصد (20%) از کل سرمایه مورد نیاز را از منابع داخلی خود تأمین نمایند.
ماده5 – مدت زمان بازپرداخت وامهای مربوط هشت سال می باشد که سه سال اول زمان استراحت است.
ماده6 – چنانچه شرکت های دریافت کننده تسهیلات در بازپرداخت آن به دلایل مرتبط با موضوع ماده (2) دچار مشکل شوند مراتب بنا به درخواست آنان توسط واگذارنده اعتبار بررسی و پس از تأیید سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و معاونت اجرایی رییس جمهور بخشی از تسهیلات طرح های مذکور بلاعوض خواهد گردید .
ماده7 – واگذارنده اعتبار موظف است بلاعوض نمودن و یا بخشودگی بخشی از سود تسهیلات مزبور را بر اساس چارچوب ابلاغی ماده (11) آیین نامه به گونه ای مدیریت نماید که سرجمع مبلغ بلاعوض شده از محل اعتبار سال 1385 در سالهای آینده (سررسید تسهیلات) از پنجاه درصد (50%) اعتبار سال 1385 طرحهای مزبور تجاوز نکند .
تبصره – بلاعوض نمودن و یا بخشودگی بخشی از سود تسهیلات در بدو تصویب طرح ها ممنوع می باشد و صرفاً مطابق با ساز و کار فوق عمل خواهد شد.
ماده8 – در مواردی که تسهیلات بدون اهداف حمایتی و نرخ های ترجیحی پرداخت می گردد مطابق مقررات مصوب شورای پول و اعتبار عمل خواهد شد.
ماده9 – واگذارنده اعتبار موظف است ماهانه عملکرد اعتبارات موضوع این آیین نامه را به سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور گزارش نماید .
ماده10 – ذیحساب طرح کمک به توسعه صنایع نوین موظف است وجوه پرداختی به بانک عامل را به عنوان هزینه قطعی منظور نماید.
ماده11 – واگذارنده اعتبار موظف است با توجه به متفاوت بودن ماهیت طرح ها و پروژه های حوزه های مختلف صنایع نوین، نحوه بررسی و تصویب، چگونگی مصرف، نحوه توزیع وجوه (تعیین گیرندگان تسهیلات)، سقف تسهیلات اعطایی ، مدت بازپرداخت تسهیلات ، تعیین نرخ بخشودگی سود و میزان آن ، نوع تضمینات ، ضوابط بلاعوض نمودن تسهیلات و گردش کار و نظارت بر حسن اجرای هر یک از مجموعه طرحها را در قالب موافقتنامه مبادله شده مربوط بین وزارت صنایع و معادن و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور اجرا نماید .