آیین نامه اجرایی قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات

بسمه تعالی
«با صلوات بر محمد و آل محمد»

وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی - وزارت صنایع و معادن
شرکت دخانیات ایران

هیئت وزیران در جلسه مورخ 1/7/1386 بنا به پیشنهاد شماره 438556 مورخ 23/12/1385 وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به استناد ماده (18) قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات - مصوبات 1385 - آیین نامه اجرایی قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات را به شرح زیر تصویب نمود:
آیین نامه اجرایی قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات

ماده1- در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می رود:
1- قانون: قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات - مصوب 1385
2- ستاد: ستاد کشوری کنترل و مبارزه با دخانیات
3- تبلیغ: هرگونه فعالیت یا اقدام که به شکل مستقیم یا غیرمستقیم در معرفی، تحریک و تشویق افراد به خرید و مصرف محصولات دخانی انجام شود.
4- بسته بندی: محصولات دخانی عرضه شده در بسته هایی از قبیل پاکت، کارتن، قوطی و لفافه.
5- محصولات دخانی: هر ماده یا فرآورده ای که تمام یا بخشی از ماده خام تشکیل دهنده آن گیاه توتون یا تنباکو یا مشتقات آن (به استنثنای مواد دارویی مجاز ترک دخانیات به تشخیص وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی) باشد.
6- استعمال دخانیات: هرگونه مصرف مواد دخانی از قبیل دود کردن، مکیدن، جویدن یا استنشاق از راه بینی و دهان.
7- سازمان های غیر دولتی: تشکل ها و نهادهای غیر دولتی و مردمی از قبیل انجمن، جمعیت، کانون، مرکز، گروه، مجمع، خانه و موسسه که توسط گروهی از اشخاص حقیقی یا حقوقی غیر دولتی با رعایت قوانین و مقررات مربوط تاسیس شده و به تشخیص وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی پیشگیری از استعمال محصولات دخانی و یا مبارزه با تولید، استعمال و ترویج مواد دخانی هدف اصلی یا از جمله اهداف آنها می باشد.
8- امکان عمومی: محل هایی که مورد استفاده و مراجعه جمعی یا عموم مردم است از قبیل اماکن متبرکه دینی، بیمارستان ها، درمانگاه ها، سالنهای نمایش، سینماها، فضاهای عمومی، مهمانخانه ها و مهمانسراها و مهمانپذیرها، خوراک سراها (رستورانها)، قهوه خانه ها، کارخانجات، گنجینه ها (موزه ها)، پایانه های مسافربری، فروشگاه های بزرگ، اماکن فرهنگی، اماکن ورزشی، کتابخانه های عمومی، مدارس، دانشگاه ها و مراکز آموزشی و پژوهشی، وسایل نقلیه عمومی، موسسات و سازمان های دولتی و عمومی، نهادهای انقلاب اسلامی، بانکها و شهرداریها و هر نوع مرکز و محل جمعی دیگر.
ماده2- تبلیغ محصولات دخانی به هر نحو ممنوع است.
ماده3- استفاده از نام و علامت تجاری شرکتهای تولید کننده انواع فرآورده های دخانی بر روی دیگر کالاها که تبلیغ مصرف مواد دخانی محسوب شود ممنوع است.
ماده4- فروش و عرضه محصولات دخانی توسط عاملین مجاز نباید به نحوی باشد که نمایانگر تبلیغ محصولات دخانی برای عموم باشد.
ماده5- اعطای هر گونه کمک، و حمایت اعم از مادی و غیر مادی توسط تولید کنندگان و وارد کنندگان  و صادر کنندگان محصولات دخانی که تبلیغ محصولات دخانی محصوب شود، ممنوع است.
ماده6- ورود، تولید، توزیع، خرید و فروش هر نوع وسایل و کالای تبلیغی محصولات دخانی ممنوع است، با کالاها و وسایل مکشوفه تبلیغی طبق مقررات عمل خواهد شد.
ماده7- به منظور حفظ سلامت عمومی به ویژه محافظت در مقابل استنشاق تحمیلی دود محصولات دخانی، استعمال این مواد در اماکن عمومی ممنوع است.
ماده8- مسئولیت اجرای ممنوعیت استعمال دخانیات در اماکن عمومی و سایر اماکن مندرج در قانون با مدیران یا کارفرمایان یا متصدیان اماکن مربوط است.
ماده9- متصدیان، کارفرمایان و مسئولین اماکن عمومی موظفند تابلوهای هشدار دهنده مبنی بر ممنوعیت مصرف محصولات دخانی در نقاط مناسب و در معرض دید عمومی نسبت نمایند.
ماده10- فروش محصولات دخانی به افراد از طریق اینترنت و دستگاه های خودکار فروش ممنوع است.
ماده11- فروشنده باید در صورت مشکوک بودن سن خریدار، مدرک شناسایی مبنی برداشتن حداقل (18) سال سن را از وی تقاضا کند.
ماده12- فروش و عرضه محصولات دخانی توسط اشخاص حقیقی و حقوی بدون پروانه فروش ممنوع است.
ماده13- وزارت بازرگانی موظف است فهرست اشخاص حقیقی و حقوقی را که طبق ماده (7) قانون دارای پروانه فروش (فروشندگان مجاز) محصولات دخانی می باشند، در اختیار ستاد قرار دهد.
تبصره- مجوز عاملیت بازرگانی محصولات دخانی توسط شرکت دخانیات ایران براساس قوانین و مقررات مربوط صادر خواهد شد.
ماده14- نیروی انتظامی جمهوری اسلامی موظف است در کلیه مراحل اجرایی عملیات بازرسی اماکن عمومی و محل های عرضه مواد دخانی همکاری لازم را با مامورین و بازرسین وزارتخانه های بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و بازرگانی بعمل آورد.
ماده15- کلیه مامورین بهداشتی و سایر مامورین ذی ربط در اجرای این قانون موظفند گزارشهای خود را حسب مورد جرایم موضوع این قانون برای مراجع ذی صلاح ارسال دارند.
ماده16- کلیه محصولات دخانی باید در بسته بندی و با شماره سریال و برچسب ویژه شرکت دخانیات ایران عرضه یا بفروش برسد درج عبارت مخصوص فروش در ایران بر روی کلیه بسته بندی های فراورده های دخانی وارداتی الزامی است.
تبصره1- فروش محصولات دخانی بصورت فله ای، باز و یا نخی ممنوع است.
تبصره2- فروشگاه های واقع در مناطق آزاد و ویژه اقتصادی نیز ملزم به رعایت این ماده هستند.
تبصره3- نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران موظف است محصولات و مواد دخانی قاچاق را در هر نقطه از کشور ضبط و تحویل شرکت دخانیات ایران دهد. در صورت موافقت وازرت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، شرکت دخانیات ایران محصول را با مشخصات ماده (16) این آیین نامه بسته بندی و مانند سایر محصولات به فروش رسانده و درآمد حاصله را به حساب درآمده های عمومی واریز خواهد نمود.
تبصره4- از محل درآمد حاصله حق الکشف کارکنان نیروی انتظامی، بازرسین و هزینه مربوط به فروش شرکت دخانیات پرداخت می گردد.
ماده17- به منظور جلوگیری از ورود محصولات دخانی، وزارتخانه های کشور و بازرگانی، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، صنایع و معادن و امور خارجه هماهنگی لازم را با کشورهای همسایه بعمل آورند و گزارش آن را به ستاد ارسال نمایند.
ماده18- شرکت دخانیات ایران موظف است استانداردهای ملی را در تولید و عرضه محصولات دخانی رعایت نماید. تولید و واردات محصولات دخانی مغایر با معیارهای تعیین شده در قوانین مربوط و این آیین نامه و دستورالعملهای مرتبط ممنوع است.
شرکت دخانیات ایران موظف است با اعمال برنامه ریزی و هماهنگی ستاد سطح زیر کشت توتون و تنباکو را براساس نیاز کارخانجات داخلی تعیین نماید و از افزایش سطح زیر کشت بیشتر از نیاز کارخانجات داخلی با هماهنگی نیروی انتظامی جلوگیری بعمل آورد.
وزارتخانه های جهاد کشاورزی و صنایع و معادن موظفند در صورت کاهش میزان نیاز به توتون و تنباکو کارخانجات داخلی، جایگزین تدریجی زراعت توتون و تنباکو را با سایر محصولات کشاورزی در الگوی کشت مناطق تولید و فراوری محصولات دخانی مورد مطالع و اجرا قرار دهند.
تبصره- پرداخت یارانه در زمینه کاشت، داشت و برداشت توتون و تنباکو به هر شکل مجاز نمی باشد.
ماده19- تا دو درصد (2%) از سرجمع مالیات مذکور در ماده (8) قانون در بودجه سنواتی وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی منظور می گردد تا برای تحقق اهداف مبارزه و کنترل استعمال مواد دخانی در اختیار سازمانها، موسسات و جمعیت ها قرار گیرد.
تبصره- ستاد ضوابط کمک به سازمانهای غیر دولتی را تعیین و تصویب خواهد کرد.
ماده20- هر سه سال یکبار، حداقل و حداکثر جزای نقدی مقرر در قانون به پیشنهاد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی براساس نرخ رسمی تورم سالانه که توسط بانک مرکزی اعلام می شود با تصویب هیئت وزیران افزایش می یابد.
ماده21- دستگاه های موضوع ماده (160) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران موظفند برنامه های آموزشی و تبلیغی مصوب ستاد را برای پیشگیری از استعمال دخانیات و مبارزه با آن، اجرا نمایند.
ماده22- وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی موظف است تسهیلات و امکانات آ زمایشگاهی لازم را برای تعیین مواد و ترکیبات منتشره مواد دخانی فراهم نماید.
ماده22- دستگاه های ذیربط به ویژه شرکت دخانیات ایران موظفند اطلاعات مورد نیاز در رابطه با مفاد این آیین نامه را در اختیار ستاد قرار دهند.
ماده24- دبیرخانه ستاد در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مستقر است و معاون سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی دبیر ستاد خواهد بود.
ماده25- وظیفه دبیرخانه ستاد به شرح زیر تعیین می گردد:
1- انجام بررسیهای لازم در خصوص پیشنهادهای قابل طرح در ستاد و تنظیم دستور جلسات آن
2- پیگیری مصوبات ستاد
3- راه اندازی کارگروه های تخصصی ملی و استانی و نظارت بر آنها
4- انجام هماهنگیهای لازم با سایر وزارتخانه ها و سازمان ها برای دعوت انها به شرکت در جلسات بر حسب مورد
5- تدوین و ارایه گزارش عملکرد ستاد
6- انجام سایر اموری که توسط ستاد به دبیرخانه محول می گردد
7- جمع آوری و ثبت اطلاعات و آمار
8- هماهنگی امور اجرایی مربوط به قانون
9- تهیه و تدوین دستورالعملها و پیشنهاد راهبردها به ستاد
ماده26- تعداد اعضاء، ترکیب، وظایف و سایر مقررات مربوط به کارگروههای تخصصی طی دستورالعملی که به تصویب ستاد می رسد، تعیین می گردد.

پرویز داودی
معاون اول رئیس جمهور

e-mail:info@asnafminab.com